Motosiklet yarışlarının efsanevi isimlerinden John McGuinness, Isle of Man TT (TT Adası) pistindeki 30. yılına girerken hala rekabetçi ruhunu koruyor. 1996 yılında ilk kez yarıştığı ve o zamandan bu yana sayısız zafer elde ettiği bu zorlu parkurda, 54 yaşında olmasına rağmen hala fabrika takımı Honda ile yarışmakta. Bu durum, spor dünyasında nadir görülen bir başarı öyküsünü temsil ediyor. McGuinness, kariyerinin bu aşamasında bile hızını kaybetmediğini, en üst düzeyde fabrika destekli motosikletlerle yarıştığını ve 130 mph (yaklaşık 209 km/s) üzerindeki turlarını sürdürdüğünü belirtiyor.
McGuinness'ın 30. yılındaki TT deneyimi sadece bir anma etkinliği değil; aynı zamanda bir meydan okuma. Yarışçı, henüz doğmadan babasının ilk yarışı olan 1996'dan bu yana geçen 30 yıllık süreçte, pistteki yerini koruyarak kendinden genç pek çok isme meydan okuyor. "Konsantre olmam, odaklanmam ve durumu iyi yönetmem gerekiyor. Bu durumu fazla üzerime almamaya çalışıyorum," diyor. Ancak bu özel yılın kendisi için farklı bir anlam taşıdığını da ekliyor: "Güzel, gerçekten çok güzel. Kendimi iyi hissediyorum. İyi sürdüğümü, testlerde hızlı olduğumu hissediyorum. Motosikletlere bir dereceye kadar hakimim. Bu yüzden bu, sanki başka bir yıl ama değil; sanki başka bir yıl ama güzel bir hikaye. Hikaye gerçekten harika. Fabrika Honda'sına layık görülmekten, bir numaradan yola çıkmaktan dolayı çok gururluyum! TT'de henüz konuşamayacağımız birkaç harika şey olacak. Ancak yine de Isle of Man'e gelip yarışma konusunda o ateşli tutkuya sahibim."
John McGuinness'ın TT Kariyeri ve Dönüm Noktaları
John McGuinness, TT kariyerine 1997 yılında Lightweight (Hafif Sıklet) sınıfında ilk podyumunu alarak başladı. 1999'da aynı sınıfta ilk zaferini elde etti. Bu, toplamda 23 galibiyetinin ilk adımıydı. En sonuncusu ise 2015 Senior TT yarışındaki şaşırtıcı ve bahis oranlarına karşı gelen birinciliğiydi. McGuinness, Joey Dunlop ve Michael Dunlop'tan sonra en çok kazanan üçüncü isim konumunda.
2016'da hala podyum temposundaydı, ancak 2017'de North West 200 yarışında yaşadığı ciddi bacak sakatlığı kariyerinde ani bir duraklamaya neden oldu. TT'de ancak 2019'da Norton ile yaşadığı talihsiz bir kampanyanın ardından yarışabildi. Ardından COVID-19 pandemisi süreci yaşandı. Bu durgunluk döneminde, Honda ile olan eski sorunları (özellikle 2017'deki kazası sonrası) çözüldü ve 2022'de 100. TT startını almak için markaya geri döndü. O yılki TT sırasında McGuinness ile emeklilik üzerine konuştum. Yılın başlarında son TT'si olabileceğini belirtmişti. Yarış sona erdiğinde hala kararsızdı.
Emeklilik Üzerine John McGuinness: "Doğru zamanı geldiğinde anlayacağım..."
O zamandan bu yana her yıl potansiyel bir emeklilik yılı olarak görüldü. Röportaj sırasında bu konu tekrar gündeme geldi. Bir yandan emekliliğe her zamankinden daha yakın görünüyor, diğer yandan ise yarışmaya devam etme kapısı hala açık. "Bir noktada… geçen yıl Senior yarışı yapılamadı ve 'Tanrım, emekli olamam, bu iyi değil, gelecek yıl bir kez daha denemeliyim' dedim. Devam etmek için her zaman küçük nedenler vardır. Ama hala gizlice hızlı olmak istiyorum, kendimi sürekli geliştirmek istiyorum. Geçen yıl, yaptığım en hızlı altı turdu. Yani her şey yolunda! Honda ile yirmi yıl geçti, normalde böyle birini kenara çekip başkasını getirirlerdi ama beni hala seviyorlar. Yani, iyi!"
Daha sonra ekledi: "Çok uzak değil, öyle diyelim. Çok uzak değil. Senior yarışını bitirip 'Harikaydı, altıncı bitirdim, tamamdır' demek harika olurdu. Göreceğiz. Eminim ne zaman durmam gerektiğini anladığımda duracağım." McGuinness'ın yarış kariyerinin bir noktada sona ereceği gerçeğine rağmen, TT'ye olan sevgisinden hiçbir şey kaybetmediği açıkça görülüyor. McGuinness, kazanma günlerinin geride kaldığını bilerek TT'ye geldiğini ve bununla barıştığını kabul ediyor. Hala fabrika Honda'sı ve bunun gerektirdiği saygıyı hak edecek kadar hızlı. Bu sırada, oğlu Ewan ile yakın çalışmaktan ve takım arkadaşı Dean Harrison'a yardım etmekten motivasyon bulmuş durumda.
"Sürmek İstersem, Benim İçin Bir Motosiklet Var..."
TT'de açıkça yeni bir dünya düzeni var; bu düzen Michael Dunlop, Harrison, Davey Todd ve Peter Hickman gibi isimler tarafından yönetiliyor ve bu durum bir süredir böyle devam ediyor. Ancak McGuinness, yaşının ve tecrübesinin, Isle of Man'deki büyük motosiklet yarışlarında ilk altı içinde kalmasına yardımcı olduğuna inanıyor. "Bunun kas hafızası, çok tekrarlayan bir şey, bir zamanlama meselesi olduğunu düşünüyorum," diye açıklıyor. "Tecrübe diyorum. Dünyadaki en fit adam olduğumu söyleyemem, ama bir alışkanlık insanıyım: aynı yiyecekler, küçük konfor alanımı terk etmekten nefret ederim. Biraz titizim, gerçekten tuhafım."
"Ama pistte çıkıp hızlı gidebilirim. Oulton Park'ta, bir milyar tur attığım için ilk seansta birinciydim. Sonra benim yarım yaşındaki diğerleri beni yakalayıp geçiyor. TT'de hala bunu yapabilmemin nedeni bu, çünkü kalp atış hızımı düşürebilir, motosikleti sürebilirim. Apex'leri sürebilirim, motosikleti nasıl ayarlayacağımı biliyorum. Yani hala işe yarıyor." En çok işe yarayan şey, Honda'nın McGuinness'a sunduğu operasyonel özgürlük. Her iki tarafın da yaşadığı ultra başarılı geçmişe ve genel olarak motosiklet yarışlarındaki Honda markasının görkemine rağmen, ekip McGuinness üzerinde hiçbir baskı kurmadı. Eğer sürmek isterse, onun için bir motosiklet hazır olacak. Eğer zamanı geldiğini düşünürse, ekip onu yarışın ortasında bile bırakabileceğini söylüyor; tercihen bir pubın önünde. "Honda beni bir kenara çekebilirdi ya da üç motosiklet çalıştırabilirdi… Nathan Harrison ile üç motosiklet çalıştıracaklardı. Bana sadece 'Eğer sürmek istersen, senin için bir motosiklet var' dediler. Ve çok benzersiz bir şekilde, 'Eğer durmak istersen, dur' dediler," diye açıkladı. "Tüm bütçe ve çabaya rağmen, bir ekibin böyle söylemesi çok sıra dışı… Patronum bana yarışın ortasında durmak istersem durabileceğimi söyledi; 'TT pistinde bir pubın önüne park et ve seninle bir bira içmeye geliriz'. Ne kadar harika değil mi?"
McGuinness, TT'de uzun süredir büyük bir çekim merkezi olmuştur. Ancak yol yarışlarının ötesine geçmiş, başarıları tüm motor sporları dünyasında kutlanmıştır. Bu nedenle, tüm bunları kafasına takmış olabileceğini anlamak mümkün. Ancak onu son 30 yıldır bu kadar sevilen yapan şey de budur: ayakları her zaman yere basmıştır. Sohbeti bitirirken, 2026 TT'sinin başarılı geçmesi durumunda neye benzeyeceğini soruyorum. Aklında bir hedef var, ama en önemlisi keyif alması. Bundan sonrası ise zamanla görülecek. "Dört ilk altı finali. Sağ salim eve dönmek. Ve sonra pastanın üzerindeki krema bir podyum olur," dedi. "Sonra da sahilde bir tur atarım - bu ilginç olur… Ama hayır, sadece keyif almayı umuyorum. Güvenli olayım. Güzel hava olsun. Ve sonra tamamdır, biterim…"
