Japonya'da yaklaşık 1200 yıl boyunca süren et tüketimi yasağı, dini inançlar ve coğrafi koşullar nedeniyle ortaya çıkmıştır. Budizm ve Şintoizm'in etkisiyle hayvanlara zarar vermenin sakıncalı görülmesi, bu yasağın temelini oluşturmuştur. Bu uzun dönem, Japon mutfağının sebze ve balık odaklı gelişmesine yol açmış, shojin ryori gibi vejetaryen mutfak geleneklerinin zenginleşmesini sağlamıştır.
Yasak, 19. yüzyılda Batı ile artan etkileşim ve Japon halkının fiziksel gelişiminin yavaşlaması endişeleriyle sorgulanmaya başlanmıştır. İmparator Meiji'nin halka açık et tüketimiyle yasağı kaldırması, Japonya'nın modernleşme sürecinin bir parçası olarak görülmüştür. Bu karar, sığır üretiminin artmasına ve Japon mutfağının et yemeklerine daha açık hale gelmesine neden olmuştur.
